John Maeda stelt dat we aan het begin staan van een nieuw tijdperk: naast User Experience (UX) ontstaat Agent Experience (AX). Waar UX draait om het helpen van mensen om software te bedienen, verschuift AX de focus naar AI Agents die steeds vaker taken zelfstandig uitvoeren. De uitdaging voor designers wordt daardoor niet langer hoe gebruikers een taak uitvoeren, maar hoe ze begrijpen, vertrouwen en controleren wat een AI agent namens hen heeft gedaan.

Die verschuiving vraagt om nieuwe ontwerpprincipes. Interfaces worden minder een verzameling knoppen en schermen, en meer een transparante laag die intenties vertaalt, resultaten verklaart en gebruikers controle laat behouden. Volgens Maeda verschuift de kern van UX daarmee fundamenteel van interactie naar vertrouwen.

Google bundelde begin juli zijn belangrijkste AI-aankondigingen van de voorbije maand. De rode draad is duidelijk: AI evolueert van een losse assistent naar een onzichtbare laag die verweven zit in vrijwel alle Google-producten. Met onder meer Gemini 3.5 Live Translate, AI-functionaliteiten in Android 17 en nieuwe Gemini-gestuurde hardware maakt Google van AI een vanzelfsprekend onderdeel van dagelijkse workflows.

Voor UX- en productdesigners betekent dit een fundamentele verschuiving. De focus verschuift van het ontwerpen van afzonderlijke AI-functies naar het creëren van interfaces waarin AI proactief ondersteunt, context begrijpt en gebruikers helpt zonder voortdurend expliciete instructies te vragen. Net als in het artikel van Medea, gaat het daarbij om het ontwerpen van transparante en mensgerichte interacties.

Halverwege 2026 blikt UX-pionier Jakob Nielsen terug op zijn voorspellingen voor AI en UX. Zijn conclusie is opvallend: de technologische vooruitgang verloopt sneller dan verwacht, maar de gebruikservaring houdt dat tempo niet bij. AI-systemen worden krachtiger en autonomer, terwijl veel interfaces nog kampen met onduidelijke feedback, beperkte controle en een gebrek aan transparantie.

Voor UX-designers ligt daar een belangrijke opdracht. De grootste uitdaging is niet langer om AI slimmer te maken, maar om interacties te ontwerpen die begrijpelijk, voorspelbaar en betrouwbaar aanvoelen. Naarmate AI steeds vaker zelfstandig handelt, worden vertrouwen, menselijke controle en duidelijke communicatie bepalende factoren voor een goede gebruikerservaring.

Een nieuwe studie van onderzoekers van Google Research stelt een fundamentele vraag: is een chatbot wel de ideale manier om interfaces te ontwerpen? In een experiment met UX-designers en productmanagers vergeleken ze twee AI-aanpakken. De eerste genereert meteen een gedetailleerd scherm op basis van een vrije prompt. De tweede vertrekt vanuit een gestructureerde briefing, verkent meerdere ontwerpopties en werkt aanvankelijk met low-fidelity concepten.

De resultaten tonen dat beide werkwijzen hun plaats hebben. Gestructureerde input en het naast elkaar verkennen van verschillende richtingen leiden tot doordachtere ontwerpbeslissingen in de vroege conceptfase. Tegelijk verkiezen professionele designers nog steeds high-fidelity prototypes, omdat die beter aansluiten bij hun dagelijkse praktijk. De studie onderstreept dat de toekomst van AI in UX niet alleen draait om betere modellen, maar vooral om het ontwerpen van AI-tools die creativiteit, exploratie en samenwerking ondersteunen.

Waar Lovable aanvankelijk vooral bekend stond als een AI-tool om websites en interfaces te genereren, evolueert het platform steeds meer naar een omgeving voor het bouwen van volledige AI-native applicaties. De recente updates voegen onder meer ondersteuning toe voor Google's Nano Banana 2-beeldmodel, embedding-modellen voor semantisch zoeken, GitHub-integraties en AI-functionaliteiten die rechtstreeks in apps kunnen worden ingebouwd.

Die evolutie weerspiegelt een bredere trend binnen productontwikkeling. AI wordt meer dan een aparte chatbot of slimme functie. Voor UX- en productdesigners verschuift de uitdaging daardoor van het ontwerpen van schermen naar het ontwerpen van intelligente interacties, waarbij AI naadloos samenwerkt met de gebruiker en de context begrijpt.